Strona główna » Uroczystość Wszystkich Świętych

Uroczystość Wszystkich Świętych

Już od wieków 1 listopada w Kościele Katolickim uroczyście, a zarazem radośnie obchodzimy wspomnienie Wszystkich Świętych. Świętych dawnych i współczesnych, znanych, bo już wyniesionych na ołtarze i tych anonimowych, niekiedy zapomnianych, których jest znacznie więcej.

W tym dniu Kościół raduje się wszystkimi, którzy już dostąpili zbawienia i oglądają Boga twarzą w twarz. Dzięki temu nasza pamięć o nich wciąż trwa. W odróżnieniu od tej uroczystości 2 listopada, Dzień Zaduszny, jest poświęcony modlitwie za zmarłych.

U podstaw Uroczystości Wszystkich Świętych leży wiara Kościoła w powszechne powołanie do świętości jako pełni człowieczeństwa. Jak bowiem przypomina Sobór Watykański II, „świętość jest czymś całkowicie „zwyczajnym”, ponieważ polega na miłości do Boga i do ludzi. Wszyscy w Kościele są powołani do świętości, czyli do miłości doskonałej i mogą ją osiągnąć, ponieważ wszyscy posiadają wszczepioną przez Boga zdolność miłowania Go oraz braci, niezależnie od wykonywanego zawodu i stanowiska.”

Uroczystość Wszystkich Świętych zdecydowanie różni się od Dnia Zadusznego poświęconego Wszystkim Wiernym Zmarłym. Razem jednak przypominają prawdę o świętych obcowaniu, czyli wspólnocie Kościoła, obejmującej świętych w niebie, pokutujących w czyśćcu i żyjących jeszcze na ziemi. Wśród tych trzech stanów Kościoła przez modlitwę, pamięć czy ofiarę, dokonuje się ciągła wymiana dóbr duchowych. I w tej łączności-komunii wyraża się świętych obcowanie.

„Wierzymy we wspólnotę wszystkich wiernych chrześcijan, a mianowicie tych, którzy pielgrzymują na ziemi, zmarłych, którzy jeszcze oczyszczają się, oraz tych, którzy cieszą się już szczęściem

nieba, i że wszyscy łączą się w jeden Kościół; wierzymy również, że w tej wspólnocie mamy zwróconą ku sobie miłość miłosiernego Boga i Jego świętych, którzy zawsze są gotowi na słuchanie naszych próśb” (Paweł VI, Wyznanie wiary Ludu Bożego, 30). Kościół jest właśnie komunią świętych, czyli „komunią w rzeczach świętych” oraz „komunią między osobami świętymi”. KKK 962

Stąd w tych, którzy osiągnęli zbawienie, Kościół widzi orędowników u Boga i przykłady do naśladowania i wzywa ich wstawiennictwa. Szczególnie w ważnych wydarzeniach życia Kościół śpiewa Litanię do Wszystkich Świętych. Jest to jedna z najstarszych litanijnych modlitw Kościoła i jako jedyna znajduje się w księgach liturgicznych.

Kult wszystkich świętych ma źródło w czci męczenników, a jego początki sięgają IV w. kiedy w Antiochii czczono pamięć

wielu bezimiennych męczenników, których wspominano w niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Ta pamięć była w pierwszych gminach chrześcijańskich pieczołowicie przechowywana.

Kiedy w maju 610 r. papież Bonifacy IV otrzymał od cesarza Panteon, starożytną świątynię pogańską, kazał złożyć w niej liczne relikwie, po czym poświęcił na kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Męczenników. Z rocznicą tych wydarzeń związane było rzymskie święto Wszystkich Świętych. Czczono wtedy jedynie Maryję i męczenników. W późniejszych wiekach dołączono kult „wszystkich doskonałych Sprawiedliwych”. Dopiero z czasem obchody przeniesiono z maja na 1 listopada.

 Źródło: www.pis.org.pl






  • POSEŁ PIOTR URUSKI
  • POSEŁ PIOTR BABINETZ

Biuro czynne
od poniedziałku do czwartku godz.9-16.30

tel./faks: +48 13 4634 334